Vegan Teramisu

Teramisu met stevige koffiesmaak en zijden zachte-crème op tofu basis. Beter dan de klassieker met ei en mascarpone!

  • Bereidingstijd: 30 minuten
    Afkoelen / opstijven: 1,5 uur

  • 8 personen

Benodigdheden

  • bakblik van 15 x 25 cm (of 20 x 20)

Ingredienten

  • Voor de bodem:
  • 2 el koffiebonen (20 g)
  • 100 g walnoten of hazelnoten
  • 100 g dadels, zonder pit
  • 100 g havervlokken
  • Voor de vulling:
  • 400 g silkentofu
  • 75 g poedersuiker
  • 2 zakje vanille-suiker (16 g)
  • 75 g kokosolie of cacaoboter, op kamertemperatuur
  • 150 g sojaslagroom
  • 150 ml amandelmelk
  • 2 g agar agar
  • 1 à 2 el cacaopoeder

Werkwijze

Stap 1/ Stamp de koffiebonen grof in een vijzel. Maal of hak de walnoten grof. Maal de dadels fijn. Meng de koffie, noten, dadels en havervlokken tot een kruimelig deeg dat alleen plakt als je het samendrukt. Druk het mengsel op de bodem van een bakblik.

Stap 2/ Pureer voor de vulling de silkentofu met de suiker en de kokosolie in de keukenmachine of met een staafmixer. Sla de sojaslagroom lobbig.

Stap 3/ Breng de amandelmelk met de agar agar aan de kook. Mix goed zodat de agar agar oplost. Laat heel even koken.

Stap 4/ Pureer de hete melk door de tofu. Doe over bij de sojaroom en spatel beiden snel door elkaar. Bedek de bodem met het mengsel en laat een uur opstijven in de koeling.

Stap 5/ Doe het cacaopoeder in een zeefje en bestrooi er de tiramisu mee.

N.B. Je kunt ook een lekkere bodem maken van 1 rol (400 g) verkruimelde vegan biscuitjes (Digestive) die je overgiet met 100 ml sterke koffie (zoals afgebeeld op de foto).

6 Reacties op "Vegan Teramisu"

  • Egon Kraak

    19 november 2018 om 04:34

    Nee nog niet geprobeerd, wacht op jouw profi commentaar 🙂
    Maar je hebt toch niet goed opgelet want hij mikt het warme gesuikerde citroensap bij de “ruban” (eigeel/suiker-mengsel); vervangt daarmee als het ware de grappa van Payer of de marsala in wat het originele recept zou moeten zijn. Die paar lepels likeur maken het eigeelmengsel al makkelijk kledderig (ik doe de evt. drank daarom bij de koffie) en vandaar mijn vraag over de citroenen omdat ik drie hele citroenen nog meer en wel erg veel nattigheid vond. Daarna doet hij de mascarpone erbij en op het eind pas de geklopte eiwitten. Payer gebruikt maar 1 eiwit dat hij niet apart klopt trouwens maar veel Italiaanse chefs doen de eiwitten-apart-truuk wel.

    Mijn vragen:
    1 Als ik jou nu correct begrijp zou het slimmer zijn om het citroen/suiker-mengsel aan het te kloppen eiwit toe te voegen in plaats van aan de eigeel/suiker/mascarpone?
    2 Zou dat ook voor de drank gelden?

    Dit soort van desserts is eigenlijk meer patisserie; resultaat steekt nauw op hoeveelheden en exacte volgorde. De filmpjes van Cees Holtkamp vind ik dan een verademing want alles wat die vakman voordoet klopt op de gram, helemaal foolproof. Wou dat koks dat ook eens zo deden, dat helpt de kennis in koken want meten is weten!
    Blijft staan dat (slag)room in tiramisu echt not done is (zie ook je recept http://www.kokenmetkennis.nl/videos/tiramisu-met-stoofpeertjes/ ), dan krijg je eerder een soort Britse trifle op zijn Italiaans, ook lekker maar toch heel iets anders. Ciao 🙂

    • Eke Mariën

      19 november 2018 om 21:06

      He Egon, ja ik heb het idd niet goed gelezen. Ik weet of drie citroenen te veel zijn. Probeer het uit en ervaar. Dat is de beste leerschool. Een beetje citroensap bij de eiwitten kan zeker geen kwaad. Net zoals een beetje suiker.
      Qua receptuur ben ik niet zo rigide. Van mij mag er best slagroom in tiramisu als dat lekker is. Er bestaat niet 1 juiste versie van een bepaald gerecht. Welke instantie zou dat moeten bewaken? Maar leuk dat je zo enthousiast over eten en koken bent! Ik ben zelf ook fan van Holtkamp. Hij was ook bij de presentatie van m’n bakboek. Super vakman! Groet, Eke

  • Egon Kraak

    16 november 2018 om 19:35

    Hahaha, tivegasu wel leuk maar van die veggieslager hoef ik niets. Van de reguliere ook niet zoveel, maar dat ligt eerder aan mijn smaak en de neiging mijn voer liever zelf “from scratch” te bereiden dan aan al dan niet vleesloosheid. Hetzelfde prefab-euvel doet zich helaas in toenemende mate voor in de groentenafdelingen van de supers.
    Maar over tiramisu – vandaag zag ik toevallig een andere leuke variant die, denk ik (heb het nog niet zelf geprobeerd), wel klopt: https://dagelijksekost.een.be/gerechten/citroentiramisu
    Denk ik, want de twijfel zit bij mij nog bij de 3 citroenen in in het eigeel-mengsel – dat voegt wel héél veel h2o toe en maakt naar mijn gevoel de boel veels te nat. Maar misschien is dat gevoel foutief en dat ga ik dus proberen! Indien foutief wil ik ook weten waarom foutief. Jij alvast een idee?

    • Eke Mariën

      18 november 2018 om 21:26

      Hoi Egon, dank voor de link. Denk dat dit wel goed gaat hoor. Ze gebruiken het sap van de citroenen in het eiwitschuim. Door het extra vocht neemt dat flink in volume toe. Het zuur stabiliseert het eiwit netwerk en de suiker maakt het flexibel. Heb je het recept al geprobeerd?

  • Egon Kraak

    1 november 2018 om 01:40

    NIks aan te te merken op je recept hoor, maar de klassieke Tiramisu is NIET MET ROOM! Nooit never niet en iedereen noemt alles maar tiramisu 😛
    Payer doet het prima https://www.youtube.com/watch?v=C2JLN91z-4E
    Commentaren eronder bewijzen dat mensen toch weer niet lang genoeg mixen.
    Wat wel kan en de boel veel gemakkelijker luchtig maakt is na het scheiden van de eieren de dooiers mixen met de mascarpone en suiker, maar het eiwit(ten, want je houdt anders toch over) apart tot schuim kloppen met wat van de suiker. Alles door elkaar vouwen en klaar.
    Anyhow, room komt er niet bij te pas.
    En, nee, lekker niet veganistisch – groetjes! 🙂

    • Eke Mariën

      1 november 2018 om 08:46

      Hoi Egon, dank voor je reactie. Ik ben daar wel gevoelig voor. Klassiekers zijn niet voor niets klassiekers geworden. Daarvoor moet je ze bereiden zoals het hoort. Fijn dat je me daarop wijst. Ik heb het onderschrift veranderd.
      Wat betreft mijn vegan interpretatie. Natuurlijk is dit geen echte teramisu. Het gerecht zou eigenlijk een andere naam moeten krijgen. Maar de verleiding is groot om het toch te noemen naar het gerecht dat er het meest op lijkt. De Vegetarische slager doet dat heel slim door een paar letters te veranderen in het oorspronkelijke produkt. Dus misschien moet ik er tivegasu van maken…

Reactie

Plaats hier uw reactie